12. Stenen van het strand (1)

Er was ook zee.
Uit de vulkanen in de begintijd van de aarde kwamen niet alleen lava, gas en stenen. Er kwam ook ontzettend veel waterdamp uit. En uit die waterdamp kwam ontzettend veel regen. Zóveel dat grote stukken van de aarde onder water stonden. Dat was de zee. De eerste zeeën en oceanen waren niet zo diep. En er was een heel breed strand bij. Daar gaan we eerst eens kijken.

Op dat strand gebeurde van alles. Er begonnen kleine beestjes rond te kruipen. Later werden het steeds grotere beestjes. Dat zul je nog wel zien...

De steen hiernaast is lichtbruin en er zitten donkerbruine strepen in. Het is een stukje strand van miljoenen jaren oud. In dit stukje strand leefden ontelbare beestjes, een soort wormen. Elke worm maakte een buisje in het zand. Daar woonde hij dan.
Elke donkere streep in de steen is zo’ n buisje of gangetje geweest. Het is een teken dat er ooit een beestje leefde. Dat noem je een levensspoor. Het is ook een fossiel.

Hoe die wormpjes er precies uitzagen weten we niet. Niemand heeft ze ooit gezien. Misschien heb jij wel eens een zeepier gezien? Of een regenworm? Die graven ook gangetjes in de grond. Zouden ze dat geleerd hebben van die oude wormen?