17. Stenen van het strand (3)

We gaan nog eventjes terug naar een oud stuk strand, van heel lang geleden.
Geen strand met mooi schoon zand, zoals in Scheveningen of op de Wadden.
Het was meer een modderstrand.
Maar toch was het er een hele drukte.
Allerlei beesten, kleine en grote, liepen daar rond.

Bekijk de steen hieronder heel goed. In het midden zie je iets vreemds.
Wat zou het zijn? Het lijkt wel een handje, of een poot.
Dat is ook zo. Het is de afdruk van een poot. (Zoals op de tekening ernaast)
De poot van een beest dat op het strand door de modder liep.
En weet je wat voor beest?

Het was een...... DINOSAURIËR!
Nou ja, waarschijnlijk leek hij meer op een grote hagedis. Of een kleine krokodil.
Hij was ongeveer een meter lang.
Maar hoe hij er precies uitzag weten we niet.
En ook wat hij daar op dat strand deed zullen we nooit weten.
Was hij op zoek naar wat lekkers?
Lag hij zomaar in de zon, of wou hij pootje baden?

We weten in elk geval dat hij daar in de modder liep.
Je kon precies zien wáár hij had gelopen.
Hij liet afdrukken van zijn voetstappen achter.
Dat heet een levensspoor. (Kijk maar op de onderste tekening)
In de zon droogde de modder op en werd hard.
Later kwam er een nieuw laagje modder overheen.
En daarna nog een heleboel meters modder, zand en klei.

De voetstappen van de hagedis werden zo heel goed ingepakt.
Het werden fossiele plaatjes. Als foto's in een fotoalbum.
En wij kunnen ze nog steeds bekijken.
Zelfs nadat de hagedis al miljoenen jaren geleden is uitgestorven.
Wat een verhaal hè?

de voetstap in de steen

een tekening van de voetstap (*)  

zo maakte onze hagedis afdrukken van zijn voetstappen in de modder (*)

(*)   tekeningen overgenomen uit: H.W. Oosterink. Winterswijk, geologie deel II.1985)